Yağ Lekeleri ve Hayatın Sürprizleri

Yıllar önce lisedeyken yaptım bu resmi. Ya onbir ya onikinci sınıftaydım, seçmeli sanat dersi olarak çok sevdiğim bir hocadan Advanced Studio Art dersi alıyordum. Her ders sayısız malzeme, boya, mürekkep, kağıt, karton, aklınıza gelebilecek her sanat malzemesinden istediğimizi seçip hocanın çaldığı müzik eşliğinde resim yapıyorduk. Herkes çok yaratıcıydı, kendisine göre kendi hızında çalışıyordu. Ben de bir tane mavi boya kalemi ve gri bir resim kartonuna tutulmuş bir şekilde haftalarca bu resim üzerinde çalıştım.

Fotoğraftan bakınca nasıl görünüyor bilmiyorum ama aslında katlanmış kot kumaşına yakından bir bakış. Kat yerlerindeki dikiş izleri ele veriyor sadece. Gerisi gölgelerin ve tek rengin dalgalarının oyunu. Kumaşlara yakından bakıp gölge ve kıvrımlarını çizmek, tek renk bir kaleme yoğunlaşmak çok hoşuma gitmişti. Nereye gideceğini bilmeden keyifle ve sabırla ince ince boyadım.

Bu şekilde haftalarca, hatta belki daha uzun çalıştıktan sonra bir gün derse geldim ve her ders sonu devam ettiğimiz işleri koyduğumuz dolaptan çıkardım resmimi. Resmin tam ortasına doğru

büyük bir yağ izi ve çeşitli yerlerde irili ufaklı yağ damlaları vardı. Bitmeye bu kadar yaklaşmış resmin içinde o yağ izleri varlıklarını o kadar belli ediyorlardı ki, resme ait olmadıklarını bağırıyorlardı sanki.

Resim hocam benden daha büyük bir hayal kırıklığına uğradı. Resme uzun uzun baktık. O sırada aklıma bir fikir geldi. Yağlı bir pamukla resmin çeşitli yerlerine yağ lekeleri yapabilirdim. Gölgeli yerleri yağla koyulaştırabilirdim. Resmin çeşitli yerlerinde yağ lekesi, izi, gölgesi aykırılığı yıkıp ait olmama hissini yok edebilirdi. Ya da resim tümden mahvolurdu. Ertesi derse hocam bana ayçiçek yağı ve pamuk getirdi ve ben şaşırtıcı bir şekilde korkusuzca resmi içimden geldiği gibi yağlamaya başladım. Koyu gölgelerin olduğu kıvrım yerlerine, yağ damlalarının yanına, oraya buraya… İşin ilginç yanı giderek daha güzel görünüyordu. Resim derinlik kazanmıştı sanki, tek renkliliğin içine yeni katmanlar katılıyordu.

Resim bitti sonunda. Hocam bayıldı. Ben de etkilendim. Bunu övünmek için değil, harika bir iş çıkardım demek için değil, durumun bana öğrettiğini anlatmak için söylüyorum. Çünkü buradan çıkarılacak çok fazla ders vardı aslında.

  1. Kötü gibi görünen bir durum aslında bir avantaja dönüşebilir. Sakin kalıp farklı bir bakış açısına girmek gerekiyor sadece.
    Biri o lekeleri özellikle bıraktı demek istemiyorum, ne olduğunu gerçekten hiç bilmiyorum ama gerçekten de biri kötülük için özellikle zarar vermeye çalıştıysa sonuç istediğinin tam tersi oldu. Yağ olmadan resim o kadar eksik görünüyordu ki, bana müthiş bir fikir vermiş oldu.
  2. Sürece güvenmek ve sonuçtan bağımsız olarak tadını çıkarmak her adımı daha güzelleştiriyor ve sonuç beklenmedik bir şekil alabiliyor.
  3. Hata yapmaktan korkmadan atmak gerekiyor bazı adımları. Mükemmeli kovalamak yerine denemek önemli olan.

Belki siz daha farklı çıkarımlar da yapabilirsiniz. Düşündükçe detaylardan başka dersler de çıkacaktır. Daha sonra üniversite başvurumda sorulardan birine bu yaşadığım deneyimi yazmıştım yaratıcılık konusunda. O üniversiteye gittim.

Yani o yağ lekeleri nasıl geldiyse resme, o kişiye veya duruma teşekkür ederim. Hayat bu, güzel sürprizler beklenmedik yerlerden gelebiliyor, belki biraz sabırlı ve sakin bir şekilde tadını çıkararak denemeye devam etmek gerekiyor.

Bu da 2023 mesajı olsun benden. Umarım harika bir yıl olur.

Sevgiler,

Öykü

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s